Wat is een alcoholvergiftiging?

Vrijwel iedereen heeft het minstens één keer meegemaakt: een kater. Heel vervelend natuurlijk, en voor velen die ermee wakker worden een uitstekende reden om zich voor te nemen “echt nooit meer te drinken”. Een kater hebben na een gezellig avondje met misschien een glaasje te veel is op zich niet extreem gevaarlijk. Veel water drinken, een nacht goed slapen en ’s ochtends een stevig ontbijt met een gezond sapje, en de kater trekt vanzelf weer weg. Maar wat als dat niet zo is? Want wat veel mensen niet beseffen, is dat een kater in feite een vorm van lichte alcoholvergiftiging is.

Wat is een alcoholvergiftiging?

Alcoholvergiftiging kan ontstaan wanneer iemand een te grote hoeveelheid alcohol drinkt; met name wanneer die alcohol binnen een kort tijdsbestek geconsumeerd wordt (binge drinking). De meeste mensen die een alcoholvergiftiging oplopen, raken bewusteloos. En een alcoholvergiftiging kan fatale gevolgen hebben. Het is dan ook van cruciaal belang om tijdig alcoholvergiftiging symptomen te herkennen.

Wanneer loop je risico op een alcoholvergiftiging?

Hoeveel alcohol iemand gedronken moet hebben om van een alcoholvergiftiging te kunnen spreken verschilt per individu. Over het algemeen gaat men bij volwassenen uit van een alcoholpromillage van 4 als de ‘grens’ voor een alcoholvergiftiging. Bij jongeren kan een alcoholpromillage van 1.7 al tot alcoholvergiftiging leiden. Maar deze richtlijnen zijn niet erg betrouwbaar. Er spelen namelijk heel veel factoren mee, waaronder je gewicht, je algehele gezondheid, en of je voorafgaand aan het drinken (genoeg) gegeten hebt. En dan is er natuurlijk ook nog je tolerantie: de één is nu eenmaal gevoeliger voor alcohol dan de ander.

Wat zijn de symptomen van alcoholvergiftiging?

De belangrijkste symptomen van alcoholvergiftiging zijn:

  • Verwarring
  • Onduidelijke spraak (‘lallen’)
  • Verlies van coördinatie (wankelen op de benen)
  • Onregelmatige of zeer trage ademhaling
  • Overgeven
  • Bleke of soms blauwe huid (veroorzaakt door een te lage lichaamstemperatuur/onderkoeling)
  • Versuft overkomen
  • Niet of nauwelijks reageren op prikkels
  • Wegdraaiende ogen
  • Schuimbekken
  • Verlies van bewustzijn

Hou er rekening mee dat de hierboven genoemde symptomen niet altijd voorkomen. Met name bij jongeren komt het geregeld voor dat er het ene moment nog niets aan de hand lijkt te zijn, en ze het volgende moment bewusteloos op de grond liggen – zonder enige waarschuwing.

Wat kan er gebeuren als iemand bewusteloos raakt door alcohol?

Als je ziet dat iemand het bewustzijn verliest als gevolg van alcoholgebruik, dan is het belangrijk om direct te handelen. Deze persoon kan namelijk:

  • Stoppen met ademhalen
  • Een hartaanval krijgen
  • Stikken in zijn eigen braaksel
  • Ernstig uitdrogen
  • Ernstig onderkoeld raken (hypothermie)
  • Toevallen krijgen

Een alcoholvergiftiging kan in een coma, permanente hersenschade en de dood.

Wat te doen bij alcoholvergiftiging?

Als je het vermoeden hebt dat iemand een alcoholvergiftiging heeft opgelopen, bel dan onmiddellijk 112 en vraag om een ambulance. Terwijl je op de ambulance wacht doe je het volgende:

  • Kijk of je de persoon in kwestie rechtop kunt laten zitten en wakker kunt houden.
  • Geef de persoon wat water als hij in staat is om te drinken.
  • Is hij bewusteloos, leg hem dan in een stabiele zijligging – laat een bewusteloze persoon nooit op de rug liggen, dan kan diegene stikken in zijn eigen braaksel!
  • Hou hem warm. Kijk of iemand een deken kan halen.
  • Laat de persoon nooit alleen!

Goed om te weten: het alcoholniveau in het bloed kan nog gedurende 30 tot 40 minuten na zijn laatste drankje stijgen. Dit kan ervoor zorgen dat symptomen ineens verergeren. 

Alcoholvergiftiging behandeling: wat kun je verwachten?

Wanneer de hulpdiensten zijn gearriveerd zal de persoon naar het ziekenhuis worden vervoerd. Daar zal hij nauwlettend in de gaten worden gehouden tot de alcohol uit zijn systeem is. In het geval van bewustzijnsverlies is aanvullende behandeling vereist. Meestal wordt er een infuus ingebracht om het vochtgehalte, bloedsuiker en vitamine-niveau van de patiënt op peil te brengen. Wanneer de persoon onregelmatig of te langzaam ademt, kan er een beademingsbuis worden ingebracht (intubatie) om de luchtwegen te openen en de ademhaling te ondersteunen. Bij patiënten die bij aankomst in het ziekenhuis nog steeds niet bijgekomen zijn, kan een katheter worden ingebracht.

Tot slot

Het is belangrijk dat je goed in de gaten houdt hoeveel alcohol je drinkt en dat je weet wanneer je moet stoppen. Helaas is niet iedereen daar even goed toe in staat. Maar als je in staat bent om de symptomen van alcoholvergiftiging te herkennen, zou je weleens levens kunnen redden.

 

Hoe zie je dat iemand drugs heeft gebruikt?

Heb je het weleens meegemaakt, dat je het gevoel hebt dat iemand in je omgeving drugs heeft gebruikt? Je zou het natuurlijk gewoon kunnen vragen. Maar als je niet helemaal zeker van je zaak bent… je wil natuurlijk niemand beledigen door voorbarige conclusies te trekken. En zelfs als het iemand betreft waar je in principe alles tegen kunt zeggen, dan wil dat nog niet zeggen dat je een eerlijk antwoord krijgt. Want dat is nu het probleem met drugsverslavingen; de persoon in kwestie schaamt zich vaak of zit niet te wachten op sympathie of goedbedoeld advies, en ontkent het dan gewoon. Dus hoe zie je dat iemand drugs heeft gebruikt?

Hoe zie je dat iemand drugs heeft gebruikt?

It takes one to know one. Die uitspraak is ook zeker van toepassing op drugsgebruik. Als je nog nooit drugs hebt gebruikt, is het herkennen van iemand die gebruikt heeft veel moeilijker. Heb je zelf wel wat ervaring heeft met drugs, dan zal je veel sneller drugsgebruik herkennen bij anderen.

Drugsgebruik herkennen

Wil je weten of iemand onder invloed van drugs is? We hebben een aantal van de meest voorkomende symptomen op een rijtje gezet:

  • Vergrote pupillen
  • Bloeddoorlopen of glazige ogen
  • Wazig zicht
  • Zweten
  • Duizeligheid
  • Trillen
  • Zenuwtrekjes
  • Spierspasmes
  • Spierpijn
  • Droge mond
  • Buikpijn/buikkramen
  • Hoofdpijn
  • Misselijkheid
  • Braken
  • Vermoeidheid / uitputting
  • Insomnia (niet kunnen slapen)
  • Meer of juist minder eetlust

Het meest opvallend voor een buitenstaander zijn vaak de plotselinge veranderingen in gedrag. Hierbij kun je denken aan:

  • Meer energie
  • Meer zelfverzekerdheid
  • Paranoia
  • Prikkelbaarheid
  • Agressiviteit
  • Somberheid
  • Veranderd beoordelingsvermogen
  • Verlies van remmingen
  • Hallucinaties

Vergeet niet dat drugs onderling sterk van elkaar kunnen verschillen. De symptomen na roken van een jointje zijn bijvoorbeeld heel anders dan wanneer iemand XTC heeft genomen. Waar de meeste mensen van cannabis heel sloom en relaxed worden – en ook geregeld een vreetkick krijgen – krijgen de meeste mensen die een XTC-pilletje hebben genomen juist heel veel energie. Afhankelijk van de gebruikte dosering kunnen ze de eerstvolgende 12 uur in elk geval niet meer slapen. Ook een drastisch verlies van eetlust komt vaak voor bij XTC-gebruik. Bovendien kunnen verschillende mensen op verschillende manieren reageren op dezelfde drug.

Algemene kenmerken drugsgebruik

De meeste drugsgebruikers zijn niet 24/7 onder invloed. Is er iemand waarvan je het vermoeden hebt dat hij of zij een drugsprobleem heeft, maar heb die diegene voor zover jij weet nooit onder invloed gezien? Mogelijk kun je wel algemene kenmerken van drugsgebruik herkennen, die vaak de kop opsteken wanneer incidenteel, recreatief gebruik uit de hand loopt en problematisch begint te worden.

Veelvoorkomende signalen van problematisch drugsgebruik zijn onder andere wanneer de persoon in kwestie:

  • Zich afzondert van vrienden en familie
  • Opvallende veranderingen in vriendschappen doormaakt, of veel problemen met vrienden heeft
  • Bijzonder onrustig of prikkelbaar is
  • Vijandig overkomt
  • Zich geheimzinnig gedraagt
  • Symptomen van somberheid en/of depressie vertoond
  • Ineens vaak geld wil lenen (met name een cocaïneverslaving zorgt vaak voor geldproblemen)

Let wel, deze signalen komen niet exclusief bij drugsgebruikers voor en kunnen ook het gevolg zijn van een compleet andere problematiek – zoals een gokverslaving, een traumatische ervaring of gewoon de puberteit. 

Tot slot

Drugsgebruik herkennen is niet altijd even eenvoudig, zeker als je het zelf nooit gedaan hebt. Toch is het belangrijk om bij vermoedens van een drugsprobleem vooral niet je kop in het zand te steken. Juist door je vermoedens of ongerustheid uit te spreken, laat je zien dat je om iemand geeft. En dat zou weleens het verschil kunnen uitmaken tussen eenmalig of incidenteel drugsgebruik en een ernstige drugsverslaving.

Wanneer wordt ondergewicht gevaarlijk?

Veel eetstoornissen, hoewel zeker niet allemaal en ook niet in alle gevallen, leiden wanneer er niets aan gedaan wordt op een gegeven moment tot ondergewicht. Maar wanneer spreken we van ondergewicht? Hoe kun je bij anderen ondergewicht herkennen? En misschien wel de belangrijkste vraag: wanneer wordt ondergewicht gevaarlijk?

Wanneer heb je ondergewicht?

Om te bepalen of iemand ondergewicht, een gezond gewicht of overgewicht heeft, wordt doorgaans gebruik gemaakt van de body mass index (BMI). Deze internationale maatstaf geeft een indicatie van of jouw gewicht gezond is in verhouding tot je lengte. Er zijn online allerlei tools te vinden waarbij je je geslacht, leeftijd, lengte en gewicht moet invullen. Op basis van die gegevens wordt dan je BMI berekend. Je kunt ook zelf je BMI berekenen met behulp van de onderstaande formule:

BMI = Gewicht in kilogram / lengte in het kwadraat

Als je bijvoorbeeld 60 kilo weegt en 1.74 meter lang bent, dan bereken je eerst je lengte in het kwadraat (1.74 x 1.74 = 3.02) en vervolgens deel je je gewicht door die uitkomst. Dat komt neer op het volgende rekensommetje:

60 / 3.02 = 19.8 BMI 

Zo’n cijfertje zegt natuurlijk niet zoveel tot je kijkt naar waar je valt op de BMI-schaal:

BMI lager dan 18.5: Ondergewicht

BMI tussen 18.5 en 24.9: Normaal (gezond)

BMI tussen 25 en 29.9: Overgewicht

BMI van 30 of hoger: Obesitas

Alleen naar je BMI kijken heeft echter wel wat beperkingen. Sporters, bijvoorbeeld, hebben vaak meer spiermassa. En omdat spieren zwaarder wegen dan vet, wordt hun BMI vaak hoger ingeschat dan het in werkelijkheid is.

Hoe kun je ondergewicht herkennen?

Je weet van jezelf waarschijnlijk wel of je een gezond gewicht hebt of niet. Maar wat als het om een ander gaat? Gewicht kan een gevoelig onderwerp zijn, zeker bij individuen met een eetstoornis en/of mentale problemen. Het is van essentieel belang dat iemand met ondergewicht professionele hulp zoekt. Helaas zal niet iedereen erkennen dat zijn of haar gedrag problematisch is.

Dan is het handig als je veelvoorkomende symptomen van ondergewicht herkennen kunt. Denk bijvoorbeeld aan:

  • Plotseling en/of onverklaarbaar gewichtsverlies;
  • Het dragen van wijde kleding en/of heel veel laagjes kleding;
  • Niet in het bijzijn van anderen willen eten;
  • Vermijden van sociale contacten en situaties;
  • Vermoeide uitstraling;
  • Geheimzinnig gedrag;
  • Obsessief bezig zijn met eten.

Als je het vermoeden hebt dat iemand in je omgeving ondergewicht heeft, stimuleer hem of haar dan om hulp te zoeken.

Wanneer wordt ondergewicht gevaarlijk?

Hoewel slanke mensen veelal benijd worden door degenen die worstelen met afvallen, brengt ondergewicht ernstige risico’s met zich mee. Om te beginnen ontwikkelen mensen met ondergewicht vaak concentratieproblemen, depressie en angststoornissen. Bij kinderen en pubers kan ondergewicht de ontwikkeling ernstig belemmeren. Maar ook de lichamelijke gevolgen mogen niet onderschat worden. Ondergewicht leidt tot chronische vermoeidheid en een verzwakt immuunsysteem, waardoor je dus vatbaarder bent voor infecties en ziektes. Je wordt niet alleen sneller ziek, het duurt ook langer voor je weer beter bent. De consequenties van ondergewicht worden gevaarlijk wanneer je ondervoed raakt – met andere woorden, als je doordat je te weinig eet vitaminen en mineralen tekort komt. Dit kan weer leiden tot bloedarmoede, slecht genezende wonden, osteoporose (botontkalking/broze botten), een droge huid, dunner wordend of uitvallend haar, gebitsproblemen, het uitblijven van de menstruatie en vruchtbaarheidsproblemen. In extreme gevallen kan ondergewicht levensbedreigend worden en is gedwongen opname soms de enige oplossing.

Tot slot

Het gevaar van ondergewicht mag nooit onderschat worden. Het is soms lastig te achterhalen of iemand ondergewicht heeft, zeker bij mensen die hun gedrag zelf niet als problematisch beschouwen of mensen die hun ondergewicht verborgen proberen te houden voor hun omgeving. Tijdig ondergewicht herkennen kan veel problemen voorkomen – en soms zelfs levens redden.

Stoppen met gokken

Gokken is ontzettend verslavend en stoppen met gokken kan dan ook extreem lastig zijn. Je kunt eerst proberen om te stoppen met gokken zonder hulp. Als dat niet lukt, is het belangrijk dat je niet te lang wacht met professionele hulp zoeken. Om je op weg te helpen hebben wij de beste tips om te stoppen met gokken voor je op een rijtje gezet.

Stoppen met gokken tips

#1. Hou jezelf bezig

Veel mensen met een gokprobleem zijn gewend geraakt aan de hoogte- en dieptepunten waar hun verslaving mee gepaard gaat. In periodes dat je weinig omhanden hebt, val je sneller terug in slechte gewoontes. Doe daarom wat je kunt om verveling te voorkomen; zo kom je veel minder snel in de verleiding om de lege gaten in je dagen op te vullen met gokken. De eerste periode geldt: hoe voller je agenda is, hoe beter!

#2. Haal je adrenalinekicks ergens anders vandaan

Wat gokken zo verslavend maakt is de adrenaline die je lichaam aanmaakt als er veel op het spel staat. Het kan met name in de beginperiode helpen om iets beters te zoeken dat je een vergelijkbare adrenalinekick kan geven. Dat kan iets heel simpels zijn, zoals het kijken van een horrorfilm of een ritje maken in een achtbaan. Ook bij het beoefenen van bijvoorbeeld vechtsporten maak je vaak veel adrenaline aan. Alleen dan op een gezonde manier!

#3. Pak een oude hobby op

Een gokverslaving kan op den duur je hele leven gaan beheersen. Het komt dan ook vaak voor dat gokverslaafden in de loop van de tijd hun interesses voor andere dingen verliezen. Net als bij de meeste andere gedragsmatige verslavingen is het belangrijk om je negatieve gewoontes te vervangen door gezondere activiteiten. Probeer daarom een oude hobby op te pakken. Dit is niet alleen goed om jezelf bezig te houden en je zelfvertrouwen een boost te geven, het herinnert je er ook aan om gefocust te blijven op je nieuwe manier van leven.

#4. Identificeer je eigen triggers

Een terugval wordt vaak getriggerd door stress, bijvoorbeeld als er iets onverwachts of vervelends gebeurt of als je je druk maakt om een examen, een belangrijke presentatie of een sociaal evenement. Ook bepaalde datums die voor jou veel betekenen, zoals de sterfdag van een geliefde, kunnen triggers zijn. Of misschien is alcohol voor jou wel een trigger. Reflecteer op je verslaving, probeer jouw triggers te identificeren en schrijf ze op. Als je weet wat voor jou een potentiele terugval zou kunnen veroorzaken, is het makkelijker om dat te vermijden of je er goed op voor te bereiden.

#5. Vertel anderen dat je gaat stoppen met gokken

Veel gokverslaafden voelen schaamte en doen er dan ook alles aan om hun gokproblemen verborgen te houden. Het is echter heel belangrijk dat je in elk geval een aantal mensen in je omgeving vertelt dat je gaat stoppen met gokken. Neem ze in vertrouwen. Het zal niet alleen een enorme opluchting zijn om het aan iemand kwijt te kunnen, ze kunnen je ook de steun bieden die je nodig hebt om het stoppen met gokken vol te houden. Mocht je toch in de verleiding komen, dan moet je niet alleen verantwoording afleggen aan jezelf maar ook aan hen.

Hoe kan ik stoppen met gokken als het me niet alleen lukt?

Proberen te stoppen met gokken zonder hulp is bewonderenswaardig, maar heel erg moeilijk. Wees dan ook vooral niet bang om het toe te geven als het niet lukt en zoek professionele hulp om van je gokverslaving af te komen. Coaching en therapie kunnen je helpen om jouw specifieke (en eventuele verborgen) triggers te identificeren en een plan te maken om definitief te stoppen met gokken zodat je weer écht kunt gaan leven.

Tot slot

Als je eenmaal bent gestopt met gokken, met of zonder hulp, dan is het de uitdaging om niet opnieuw te beginnen. Voor mensen die ooit gokverslaafd zijn geweest, is het heel moeilijk om recreatief te gokken zonder weer in oude gewoontes terug te vallen. Blijf daarom altijd op je hoede en laat je niet in de verleiding brengen. You got this!

Wat is het verschil tussen softdrugs en harddrugs?

De Nederlandse wet maakt onderscheid tussen softdrugs en harddrugs. Maar wat is nu precies het verschil tussen hard- en softdrugs? Waarom maakt de overheid dat onderscheid? En hoe kun je achterhalen of een drug onder softdrugs of harddrugs valt?

Wat is het verschil tussen harddrugs en softdrugs?

Het belangrijkste verschil tussen softdrugs en harddrugs is dat softdrugs minder gevaarlijk voor je gezondheid zijn dan harddrugs. Hoewel softdrugs zeker niet geheel onschadelijk zijn, gaat het gebruik ervan niet gepaard met de ernstige risico’s die met harddrugs geassocieerd worden. Die zijn namelijk vele malen groter, met name op het gebied van gezondheid, verslaving en impact op de openbare orde.

Om een eenvoudig voorbeeld te geven: Het gebruik van cannabis, dat in de categorie softdrugs valt, is fysiek niet verslavend en heeft voor zover bekend nog nooit directe fatale gevolgen gehad. Dit in tegenstelling tot het gebruik van de harddrug heroïne, die niet alleen zeer verslavend is maar jaarlijks ook nog altijd vele dodelijke slachtoffers maakt. Volgens cijfers van het CDC (het Amerikaanse equivalent van het RIVM) stierven in 2019 alleen al in de Verenigde Staten meer dan 14.000 mensen aan een overdosis heroïne.

Waarom wordt er verschil tussen hard- en softdrugs gemaakt?

Door een onderscheid te maken blijven de markten voor softdrugs en harddrugs zoveel mogelijk gescheiden. Door gebruikers de mogelijkheid te bieden hun softdrugs in coffeeshops te kopen, zullen zij aanzienlijk minder snel in aanraking komen met harddrugs. Op die manier tracht de overheid de bevolking te beschermen tegen zowel de gevaren van harddrugs zelf als het aan harddrugs gerelateerde criminele circuit. En door een verschil tussen soft- en harddrugs te maken, kan de overheid ook verschillende regels hanteren voor de productie, de handel, het bezit en het gebruik van drugs.

Hoe weet ik of een drug onder softdrugs of harddrugs valt?

Alle regels met betrekking tot bezit van, handel in en gebruik van drugs zijn vastgelegd in de Opiumwet. Er zijn twee lijsten die bij de Opiumwet horen, welke we hieronder kort zullen toelichten.

Lijst I van de Opiumwet beschrijft alle middelen die in de categorie harddrugs vallen. Hierbij kun je denken aan cocaïne, amfetamine, MDMA, XTC, GHB, LSD en heroïne.

Lijst II van de Opiumwet beschrijft alle middelen die in de categorie softdrugs vallen. Dat zijn cannabis producten zoals wiet en hasj, maar ook verschillende slaappillen en kalmeringsmiddelen zoals Valium (diazepam) en Seresta (oxazepam).

Deze twee lijsten zijn niet alleen opgesteld zodat gebruikers kunnen controleren in welke categorie een drug valt; ze maken het ook mogelijk voor de overheid om verschillende regels voor soft- en harddrugs te stellen en te handhaven. Een goed voorbeeld hiervan is het gedoogbeleid dat we in ons land hebben voor de verkoop van cannabis in coffeeshops. Hoewel cannabis in Nederland officieel illegaal zijn, wordt de verkoop ervan in coffeeshops gedoogd. Dat geldt ook voor bezit van cannabis, mits het niet meer dan 5 gram is.

Tot slot

Ter afsluiting willen we nog even benadrukken dat het verschil tussen harddrugs en softdrugs dat we in Nederland maken best uniek is. Het is dus zeker niet in alle landen van toepassing. In sommige landen wordt bijvoorbeeld helemaal geen onderscheid gemaakt. Er zijn ook landen waar men in principe wel onderscheid maakt, maar waar productie, handel, bezit en/of gebruik van softdrugs net zo zwaar bestraft wordt als harddrugs. In de Verenigde Staten zijn de regels zelfs per staat verschillend; zo is cannabis volledig gelegaliseerd in de ene staat en strikt verboden in de andere. Dit is dus zeker iets om rekening mee te houden, mocht je ooit in de verleiding komen om drugs in een ander land te gebruiken.

Wat zijn ontwenningsverschijnselen?

Wat is de betekenis van ontwenningsverschijnselen? Deze term verwijst naar de symptomen die je ervaart als je abrupt (‘cold turkey’) stopt met het gebruiken van medicijnen, drugs of alcohol. Dat gezegd kunnen er ook ontwenningsverschijnselen optreden wanneer je je minder of minder vaak gaat gebruiken dan je gewend bent. Afhankelijk van het soort substantie en hoeveel, hoe vaak en hoe lang je al gebruikt, kun je uiteenlopende ontwenningsverschijnselen ervaren. Ook de intensiteit van de symptomen en de mate waarin deze je dagelijkse leven beïnvloeden, kan per individu zeer verschillend zijn.

Waarom krijg je ontwenningsverschijnselen als je stopt met gebruiken?

Wanneer je verslaafd raakt aan een substantie, wordt je er fysiek afhankelijk van. Je lichaam raakt geleidelijk aan gewend aan de aanwezigheid van die substantie in je systeem. Maar wanneer je na langdurig en/of veelvuldig gebruikt ineens stopt met gebruiken, moet je lichaam zich ineens aanpassen aan de plotselinge afwezigheid van de substantie. Daardoor krijg je ontwenningsverschijnselen en kun je je heel ziek voelen.

Neem bijvoorbeeld een oxycodon verslaving. Dit soort opioïden remmen niet alleen de pijngewaarwording in de hersenen maar stimuleren ook de afgifte van dopamine, het stofje dat voor gevoelens van geluk en euforie zorgt. Als je langere tijd opioïden gebruikt, raken je hersenen daar zo gewend aan dat ze niet langer in staat zijn om zelfstandig (voldoende) dopamine af te geven. Het gevolg is dat wanneer je abrupt stopt met gebruiken, je door het gebrek aan dopamine symptomen van angst en depressie ervaart. Uiteindelijk gaan je hersenen zelf wel weer dopamine afgeven; ontwenningsverschijnselen zijn zeer vervelend, maar gaan in principe vanzelf weer over. Dat gebeurt echter niet van de ene op de andere dag. Dat is een van de belangrijkste redenen dat veel verslaafden makkelijk weer terugvallen in hun oude gewoontes.

Welke ontwenningsverschijnselen kan je verwachten?

Zoals gezegd zijn ontwenningsverschijnselen, ook wel onthoudingsverschijnselen genoemd, afhankelijk van het soort substantie waar je verslaafd aan bent geraakt. Ontwenningsverschijnselen kunnen zowel fysiek als mentaal zijn. Over het algemeen geldt dat de ontwenningsverschijnselen van een bepaalde drug exact het tegenovergestelde zijn van de effecten die je ervaart bij het gebruiken van die drug.

Vicodin, bijvoorbeeld, is een sterke pijnstiller waarbij het vertragen van het spijsverteringssysteem een veelvoorkomende bijwerking is. Stop je na langdurig gebruik ineens met Vicodin, dan is de kans groot dat je het tegenovergestelde ervaart: je spijsverteringssysteem gaat in overdrive, waardoor je last krijgt van buikkrampen, diarree, misselijkheid en overgeven.

Het kan heel lastig zijn om te voorspellen wat voor soort ontwenningsverschijnselen je kunt verwachten als je stopt met gebruiken, vooral als je meerdere substanties misbruikt.

Wat zijn ontwenningsverschijnselen die vaak voorkomen?

Om je een idee te geven van wat je mogelijk kunt verwachten hebben we hieronder de meest voorkomende ontwenningsverschijnselen op een rijtje gezet:

  • Zweten
  • Het heel warm of juist heel koud hebben
  • Spierkrampen
  • Trillen/beven
  • Tranende ogen
  • Loopneus
  • Buikpijn
  • Misselijkheid
  • Overgeven
  • Diarree
  • Meer eetlust
  • Uitdroging
  • Verhoogde bloeddruk
  • Verhoogde hartslag
  • Concentratieproblemen
  • Insomnia
  • Rusteloosheid
  • Prikkelbaarheid
  • Angsten
  • Depressie
  • Hallucinaties
  • Toevallen

Tot slot

Heb je een medicijnverslaving, drugsverslaving of alcoholverslaving en wil je op eigen kracht stoppen met gebruiken, dan moet je weten dat ontwenningsverschijnselen soms gevaarlijk en zelfs levensbedreigend kunnen zijn. Daarom raden we je sterk aan om altijd professionele hulp in te schakelen, zodat je onder medisch toezicht kunt ontwennen en je de juiste zorg en begeleiding krijgt. Dit maakt de kans dat je alsnog een terugval krijgt bovendien aanzienlijk kleiner.