Eetstoorniskliniek Halsteren

Opening eetstoorniskliniek in Halsteren

Changes GGZ heeft een eigen eetstoorniskliniek in Halsteren, Noord Brabant. Deze locatie is gelegen in een groene omgeving, is volledig gemoderniseerd en voldoet aan alle wensen voor een eetstoorniskliniek.

Bij Changes GGZ was het voorheen mogelijk om voor eetstoornissen ambulante dagbehandeling te krijgen in Breda en klinische behandeling in onze kliniek in Zuid-Afrika. Met deze locatie in Halsteren bieden wij ook de mogelijkheid voor mensen met een eetstoornis om klinische behandeling te krijgen in Nederland. Samen bouwen we hier verder aan duurzaam herstel van onze cliënten en het varen van een nieuwe koers.

Bekijk onze vacatures

Voor onze locatie in Halsteren zoeken we nog versterking van ons team. Wil jij werken in een enthousiast en kundig team waarbij we werken aan langdurig herstel voor onze cliënten? Bekijk dan snel onze vacatures.

Tijd voor een nieuwe koers

We bieden ambulante en klinische behandelingen aan voor verslaving en eetstoornissen. Al onze behandelingen staan in het teken van een gelijkwaardige en persoonlijke aanpak en vinden plaats op kleinschalige, huiselijke locaties.

Interessant?

Deel dit bericht

De eeuwige strijd tussen arts en eetstoornis

Raportage door: Georgia Oost
Hogeschool Utrecht

Het is de ziekte die de meeste slachtoffers maakt, maar ook het meeste onbegrip krijgt. Hoe komt het dat eetstoornissen nog steeds zo een lastig begrip zijn in de medische wereld?

Twaalf vrouwen verzamelen zich langzaam in een kleine ruimte. Iedereen zoekt een plek en zodra dat is gevonden, worden notitieboekjes en pennen tevoorschijn gehaald. Hier en daar vult wat geroezemoes de ruimte met af en toe een schaterlach meteen gevolgd door een hand voor de mond. Patricia Bos (46), oprichtster van organisatie Buro Puur, kijkt met een tevreden blik door de ruimte, voordat ze haar handen ineenslaat en in één klap alle vrouwen stil weet te krijgen. “Laten we beginnen.”

Vandaag volgen medewerkers van zorginstelling Changes GGZ in Breda een training in het behandelen van mensen die lijden aan een eetstoornis. Organisatie Buro Puur, opgericht door Patricia Bos, traint hen. Buro Puur werkt samen met ervaringsdeskundigen die allen op hun eigen manier kunnen uitleggen hoe een eetstoornis hun leven heeft beïnvloed en hoe je hier het beste mee kan omgaan. Samen met medewerkers Joyce van der Bijl, Suzan en stagiaire Linda hoopt ze aan zowel professionals, ouders én leerlingen duidelijk te maken dat een eetstoornis niet alleen over eten gaat. “Wacht niet totdat je merkt dat iemand om jou heen niet meer eet, of erg veel afvalt. Al bij karakteristieken als perfectionisme, faalangst en de behoefte om mensen te pleasen is het verstandig een gesprek met iemand aan te gaan.”

Changes GGZ is een zorginstelling die mensen met zowel verslavingen als eetstoornissen behandelt. Vaak is de behandeling van eetstoornissen nog een onderwerp van discussie onder zowel patiëntenverenigingen als organisaties die eetstoornissen behandelen en onderzoeken. Een groeiend probleem is dat huisartsen eetstoornissen vaak niet op tijd herkennen, terwijl de signalen vaak al ver van tevoren duidelijk zijn. Afgelopen jaren is bekend geworden dat patiënten met een eetstoornis ook steeds jonger lijken te worden. Hoe gaan therapeuten hier dan mee om?

Patricia, Suzan, Joyce en Linda gaan allemaal naast elkaar staan en kijken de medewerkers aan. Om een beeld te schetsen over de leefwereld van iemand met een eetstoornis, vertellen ze allen kleine trucjes die zij toepasten toen zij een eetstoornis hadden. Trucjes om af te vallen, of om ervoor te zorgen dat het niet op zou vallen als je te dun was. Suzan neemt een diepe zucht en begint als eerste te praten. Ze kijkt alle medewerkers indringend doch lief aan. “Als ik naar therapie ging, kleedde ik mij zo dun mogelijk aan en ging ik vervolgens bij een open raam zitten, in de hoop dat ik door de kou meer calorieën zou verbranden. Op andere momenten deed ik juist ook wat wijdere kleren aan, zodat mensen niet zouden zien hoe dun ik eigenlijk was.” Schokkende verhalen komen één voor één  naar buiten, af en toe blikken van herkenning onder de ervaringsdeskundigen, vaak aangegrepen expressies namens de medewerkers.

Suzan heeft acht jaar lang een eetstoornis gehad, eerst vanaf haar twaalfde anorexia, daarna ontwikkelde ze rond haar zestiende boulimia. “Mijn ouders hadden wel langer door dat er iets aan de hand was. Op een gegeven moment sleepte mijn moeder mij mee naar de huisarts, met de boodschap ‘mijn kind is ongelukkig en ik weet niet waarom’. Ik was toen al wel wat afgevallen, dus mijn moeder liet het woord eetstoornis wel vallen. De huisarts zette me op de weegschaal en zei dat ik net geen ondergewicht had, dus dan zou ik geen eetstoornis hebben. Daarna werd ik weer naar huis gestuurd. Vanaf toen ging het eigenlijk alleen maar bergafwaarts.”

“De huisarts zette mij op de weegschaal en zei dat ik net geen ondergewicht had, dus dan zou ik geen eetstoornis hebben.”
Suzan

De huisarts zette mij op de weegschaal en zei dat ik net geen ondergewicht had, dus dan zou ik geen eetstoornis hebben. – Suzan

Uit onderzoek van het Nederlands Eetstoornis Register blijkt dat van   alle patiënten met een eetstoornis maar 3% die diagnose van een huisarts heeft gekregen. Bij 63% van de gevallen wordt de diagnose vastgesteld door een specialist, maar dan moet de patiënt wel worden doorgestuurd door de huisarts.

Buro Puur probeert dat aan te pakken door zowel folders, kaarten en boekjes te schrijven over het op tijd herkennen van een eetstoornis. “Wij hebben een signalenkaart ontwikkeld voor huisartsen waarin alle signalen van eetstoornissen duidelijk worden aangegeven, hier worden zowel karakteristieken als triggers aangegeven. Het gaat namelijk niet alleen om eten, er schuilt veel meer achter.”

“Voor mijn ouders was het lastig, omdat zij zich machteloos voelden. Ze zagen hoe hun eigen dochter zich naar de vernieling hielp. Mijn moeder zei een keer, “Als moeder is het eerste wat je doet je kind te eten geven. Het moment dat je kind dat dan niet meer wilt is erg moeilijk als ouder zijnde, want je wilt je kind niet verliezen.” Dat raakte mij. Het moment dat ik me zelf realiseerde dat er iets fout was, was op school. Ik zat in de natuurkundeles en we moesten een toets maken, maar door mijn ondergewicht kon ik mij niet meer concentreren. Ik probeerde af te kijken bij iemand naast me, maar mijn docent zag dat. Hij hurkte naast me en zei “Suzan, als het je niet meer lukt dan begrijp ik dat.” Die opmerking heeft mij toen zo geraakt, dat ik voor het eerst na de toets huilend boven mijn blaadje schreef ‘ik heb een eetstoornis.’ Dat was voor mij de eerste keer dat ik het erkende. Vlak daarna werd ik opgenomen in het ziekenhuis.”

Naast het overdragen van theorie en kennis, wordt ook uitgelegd wat goede gesprekstechnieken zijn voor het praten met iemand die een eetstoornis heeft. Hoewel dit erg belangrijk is voor therapeuten om te kunnen, zodra het tijdens de training geoefend wordt, hangt er toch een vorm van spanning in de lucht. Bijna een soort ongemak – dit is het moment dat wij moeten laten zien hoe wij iemand met een eetstoornis aanspreken. Gelukkig weten de medewerkers van Buro Puur zo een heftige oefening wel op een luchtige manier uit te oefenen. Linda heeft dit ook samen met wat medewerkers van GGZ Changes geoefend. “Ik kan echt teruggaan naar hoe ik was als veertienjarig meisje, zo onzeker en verdrietig. Alles wat ik toen voelde kan ik nu weer voelen. Maar zodra iemand me terugneemt naar de realiteit, is dat meteen ook weer weg. Ik kan het direct weer van mijzelf afslaan.

Patricia staat op, pakt een stoel en zet deze voorzichtig in het midden. Het is nu aan Suzan. Ze staat op, loopt naar het midden en gaat zitten. Van de sterke, volwassen vrouw die zij de hele dag al was, verandert ze plotseling in een verlegen, onzeker jong meisje. Haar armen slaat ze over elkaar, haar ogen slaan schuw naar beneden en haar voeten schuifelt ze onder haar stoel. Af en toe valt er een pluk haar voor haar gezicht, maar ze doet geen moeite om deze achter haar oren te schuiven. Patricia blijft staan en kijkt iedereen één voor één indringend aan. “Jullie mogen allemaal maximaal twee vragen stellen, daarna gaan we door naar de volgende. Probeer Suzan aan het praten te krijgen, vraag iets waarvan je denkt dat je het normaal gesproken nooit zou vragen: test nieuwe technieken uit.

Zodra iemand me terugneemt naar de realiteit, is dat meteen ook weer weg. Ik kan het direct van mijzelf afslaan. – Linda

We zijn hier om te leren.” Iedereen kijkt eerst nog ongemakkelijk, bijna een beetje nerveus. De kamer is gevuld met therapeuten, psychologen en deskundigen, maar plotseling lijkt het alsof iedereen op de eerste werkdag is.

De eerste psycholoog is aan de beurt. Langzaam leunt ze voorover, zoekend naar de ogen van Suzan. Ze vouwt haar handen ineen en begint langzaam met praten. “Zeg, Suzan. Wat vind je ervan dat je hier bent?” Suzan mompelt iets wat bijna onverstaanbaar is maar wat lijkt op een ‘weet ik niet’. Het lijkt bijna als er ook echt een twaalfjarig meisje op de stoel zit, in het midden van alle therapeuten en specialisten. Geen een beweging of opmerking die ze maakt, verraad haar echte leeftijd. Zelfs de manier waarop ze oogcontact maakt met de therapeut die haar aanspreekt, heeft iets weg van een verlegen jong meisje. Het heeft duidelijk effect op iedereen om haar heen. Af en toe, tussen de vragen door, valt er een stilte die iedereen om zijn keel grijpt. Aan de geconcentreerde, serieuze blikken is te zien hoe er wordt nagedacht over de volgende vraag, een vraag die haar niet nóg verlegener maakt; maar juist een die haar meer laat praten. “Suzan, heb jij knuffels in jouw kamer?” Het valt stil en iedereen kijkt afwachtend naar haar gezicht, in de hoop haar ogen te vangen. Een klein lachje verschijnt op haar gezicht en ze heft haar hoofd. “Ja, dat heb ik.” “Kan je mij wat vertellen over jouw favoriete knuffel?” Het lijkt te werken, langzaam speelt iedereen op dit soort onderwerpen in. Je merkt dat Suzan zichzelf langzaam meer openstelt.

Iedereen staat langzaam op en werpt nog een bestuderende blik rond in de kamer. De sfeer in de ruimte lijkt anders, zelfverzekerder. Er zijn ontroerende verhalen verteld, eerlijke bekentenissen naar buiten gekomen en af en toe wat tranen gedeeld. De vermoeiende gezichten van zowel de medewerkers van GGZ als de teamleden van Buro Puur tonen aan dat het wel tijd is om naar huis te gaan. Tips worden verwisseld en aantekeningen doorgegeven, terwijl iedereen rustig de kamer verlaat. Ook Patricia, Joyce, Suzan en Linda kijken elkaar trots aan. Woorden zijn niet meer nodig, er is vandaag al genoeg gezegd.

Bron: http://mynews.hu.nl/georgia-oost/2017/11/03/behandeling-anorexia/

Tijd voor een nieuwe koers

We bieden ambulante en klinische behandelingen aan voor eetstoornissen. Al onze behandelingen staan in het teken van een gelijkwaardige en persoonlijke aanpak en vinden plaats op kleinschalige, huiselijke locaties.

Interessant?

Deel dit bericht

Anorexia: wanneer is een kliniekopname nodig?

Wanneer je de hele dag obsessief bezig bent met eten en je gewicht, kan het zijn dat je anorexia nervosa hebt. De gevolgen van anorexia zijn zowel lichamelijk als psychisch, en ook sociaal isolement ligt op de loer. Anorexia geeft veel lichamelijke klachten, zoals vermoeidheid en lusteloosheid, maar heeft ook een enorme aanslag op de mentale gezondheid. Van alle psychiatrische aandoeningen sterven de meeste mensen aan de gevolgen van deze eetstoornis. Maar wanneer is kliniekopname noodzakelijk?

Anorexia nervosa

De letterlijke definitie van anorexia nervosa is een ‘gebrek aan eetlust door een psychische oorzaak’. Changes GGZ denkt echter dat deze definitie niet klopt. Mensen met anorexia hebben wel eetlust, maar willen dit gevoel juist onderdrukken. Als je anorexia nervosa hebt, dan heb je een obsessie voor alles wat met je gewicht, lichaamsomvang en eten te maken heeft.

Er is een toekomst zonder anorexia mogelijk, waarbij de meeste lichamelijke klachten genezen.

Mensen met deze eetstoornis eten extreem weinig waardoor ze afvallen en veel gewicht verliezen. Mensen met anorexia denken vaak negatief over zichzelf en hebben weinig zelfvertrouwen. Ondanks dat ze afvallen blijven ze zichzelf als te dik zien. Anorexia komt zowel voor bij mannen als vrouwen.

Symptomen van anorexia

Anorexia kent vele symptomen waaronder een allesoverheersende angst om aan te komen. Voedselinname wordt zoveel mogelijk beperkt en gecontroleerd en bij elke hap worden de calorieën geteld. In de spiegel je jezelf dikker dan je in werkelijkheid bent en ondanks dat mensen zeggen dat je niet meer moet afvallen vind jij dat je dunner moet zijn. Er heerst een bewegingsdrang, er wordt vaak ook meer dan gemiddeld veel gesport en bewogen. Voedselinname wordt soms gecompenseerd door te braken en/of laxeermiddelen te gebruiken en het lichaamsgewicht is veelal lager dan gezond is. Andere lichamelijke gevolgen zijn maag- en darmproblemen, uitputting, geïrriteerde slokdarm, keel en klieren, flauwvallen, botontkalking, uitblijvende menstruatie of bij mannen impotentieproblemen.

Changes GGZ anorexia kliniek

Een eetstoornis bepaalt je leven en is levensbedreigend. Het overwinnen van anorexia is niet gemakkelijk. Daarbij is hulp nodig vanuit de omgeving maar ook begeleiding van ervaringsdeskundigen.  Omdat elke situatie anders is wordt er bij Changes GGZ voor iedereen een persoonlijk plan van aanpak gemaakt. Changes GGZ biedt als enige zorginstelling in Nederland, in samenwerking met Montrose Manor, een behandeling voor eetstoornissen aan. Een kliniekopname duurt 57 dagen. Een intensief traject bestaande uit groepssessies en individuele therapie geleid door specialisten op het gebied van verslaving of eetstoornissen. Onze unieke evidence based behandeling bestaat uit cognitieve gedragstherapie, schematherapie, psycho-educatie, en systeemtherapie. De theorie van het 12 stappen model is geïntegreerd in onze therapieën. Welke behandeling het beste is hangt af van de ernst en aard van de eerstoornis en wordt samen bepaald.

Er is een toekomst zonder anorexia mogelijk, waarbij de meeste lichamelijke klachten genezen. Een gezond gewicht zorgt ervoor dat het lichaam zich weer kan herstellen.

Tijd voor een nieuwe koers

We bieden ambulante en klinische behandelingen aan voor eetstoornissen. Al onze behandelingen staan in het teken van een gelijkwaardige en persoonlijke aanpak en vinden plaats op kleinschalige, huiselijke locaties.

Interessant?

Deel dit bericht

Eetstoornis NAO, wat is het precies?

Veel mensen hebben nog niet eerder van de eetstoornis NAO gehoord. NAO staat voor ‘Niet Anders Omschreven’. In Nederland zijn we vooral bekend met de eetstoornissen anorexia en boulimia. De diagnose anorexia of boulimia wordt alleen gesteld als jouw symptomen aan bepaalde criteria voldoen. Het kan voorkomen dat jouw symptomen slechts aan een paar van deze criteria voldoen. Je krijgt dan niet de diagnose anorexia of boulimia, maar er is wel degelijk sprake van een eetstoornis. In dat geval wordt de diagnose eetstoornis NAO gesteld. De eetstoornis kan dus een beetje lijken op anorexia, een beetje op boulimia of op geen van beiden. Dit klinkt misschien wat verwarrend, dus in deze blog leggen we uit wat eetstoornis NAO nu precies is.

Kenmerken eetstoornis NAO

Bij eetstoornis NAO heb je meestal bepaalde kenmerken van anorexia of boulimia. Welke kenmerken dit zijn, verschilt per persoon. Anorexia is een eetstoornis waarbij je jezelf uithongert, uit angst om aan te komen. Gewichtsverlies, ondergewicht en ondervoeding zijn de belangrijkste symptomen.

Anorexia is een eetstoornis waarbij je jezelf uithongert, uit angst om aan te komen.

Bij eetstoornis NAO zou het kunnen zijn dat je jezelf wel uithongert, maar dat er geen sprake is van ondergewicht. Heb je alle kenmerken van anorexia, maar heb je geen menstruatieklachten, dan zal vermoedelijk de diagnose eetstoornis NAO gesteld worden.

Ook is er sprake van eetstoornis NAO wanneer je herhaaldelijk op voedsel kauwt en (niet doorgeslikte) grote hoeveelheden voedsel uitspuugt. Dit is geen kenmerk van anorexia of boulimia en valt daarom onder eetstoornis NAO. Voldoe je aan de criteria van boulimia, waarbij je onder andere flinke eetbuien hebt en dit compenseert door te laxeren of te braken, maar komen de eetbuien en het compensatiegedrag minder dan twee keer per week voor, dan valt jouw eetstoornis onder NAO.

Gevolgen eetstoornis NAO

Een eetstoornis brengt grote psychische gevolgen en sociale gevolgen met zich mee. Je voelt je meestal onzeker, eenzaam of zelfs depressief. Je kunt je zo ongelukkig voelen dat je zelfmoord overweegt. Doordat je je eenzaam voelt en niet praat over je eetprobleem, kun je in een sociaal isolement terecht komen. Is braken een kenmerk van jouw eetstoornis, dan kunnen je slokdarm en klieren geïrriteerd raken. Door het maagzuur worden ook je tanden aangetast. Een kaliumtekort kan leiden tot hartritmestoornissen, dat in het ergste geval een hartstilstand kan veroorzaken. Ook het gebruik van laxeermiddelen kan leiden tot uitdroging, darmproblemen en buikpijn.

Behandeling

Als een eetstoornis niet in het specifieke hokje anorexia of boulimia geplaatst kan worden, is er vaak de opvatting dat het geen echte eetstoornis is of dat het niet zo erg is als de bekende eetstoornissen. Hier is niets van waar. Heb je het gevoel dat eten, gewicht en je lichaam een obsessie zijn geworden? Neem dit dan serieus en vraag om hulp. Een eetstoornis is erg gevaarlijk en kun je moeilijk alleen overwinnen. Professionele hulp en een persoonlijke aanpak is echt noodzakelijk om van een eetstoornis af te komen. Welke behandeling het beste is voor jou hangt af van de ernst en aard van de eetstoornis. Samen bepalen we welke behandeling het meest geschikt is. Wil je meer weten over de behandelingen die we aanbieden of wil je je aanmelden? Neem dan contact met ons op.

Tijd voor een nieuwe koers

We bieden ambulante en klinische behandelingen aan voor eetstoornissen. Al onze behandelingen staan in het teken van een gelijkwaardige en persoonlijke aanpak en vinden plaats op kleinschalige, huiselijke locaties.

Interessant?

Deel dit bericht

Eetstoornis of eetbuistoornis: Dit is het verschil

Eten hoort bij het leven. We eten om in leven te blijven, maar ook om te vieren, rouwen en te delen in gezelschap. Eten is voor veel mensen een vanzelfsprekend gedeelte van het bestaan. Voor hen is eten ‘gewoon’ eten. Toch geldt die vanzelfsprekendheid niet voor iedereen. In Nederland lijden er naar schatting 180.000 mensen aan een eetbuistoornis en nog zo’n 40.000 mensen aan een andere eetstoornis. Voor hen speelt eten of niet eten de hoofdrol in hun dagelijks leven. Wij gebruiken vooral de term eetstoornis wanneer iemand op verschillende manieren obsessief omgaat met voedsel. Dankzij verder onderzoek kennen we nu ook een andere eetstoornis, namelijk een eetbuistoornis. Wat is precies het verschil? Wij leggen het in dit blog aan je uit.

Wat is een eetstoornis?

Er zijn verschillende vormen van een eetstoornis, waarbij elke vorm andere kenmerken heeft. Net als bij een eetbuistoornis draait het leven van iemand met een eetstoornis om eten. Onder een eetstoornis vallen anorexia, boulimia en NAO, waarbij NAO staat voor Niet Anders Omschreven. Bij NAO is er sprake van een eetstoornis, maar vertoon je net niet genoeg kenmerken om bijvoorbeeld aan boulimia of anorexia te lijden. Boulimia gaat gepaard met eetbuien die vervolgens worden gecompenseerd door bijvoorbeeld laxeren, braken en sporten. Anorexia betekent dat je er alles aan doet om niet te eten of om de kleine hoeveelheid gegeten eten te compenseren. Je ziet jezelf, zelf met ondergewicht als dik, ook al zegt je omgeving dat dit niet het geval is.

Bij een eetbuistoornis overheerst het gevoel van niet kunnen stoppen met eten. Je eet in rap tempo, zelfs als je geen trek hebt of vol zit, grote hoeveelheden voedsel.

Een eetstoornis is, in welke vorm dan ook, gevaarlijk. Niet alleen vergroot het de kans op eenzaamheid, depressies, maag- en darmproblemen, hartfalen, lichamelijke uitputting, onvruchtbaarheid, uitdroging, beschadiging van tandglazuur, botontkalking en bloedarmoede. Het is ook de meest voorkomende psychologische doodsoorzaak in Nederland. Trek daarom direct aan de bel als je jezelf in de symptomen van een eetstoornis herkent.

Wat is een eetbuistoornis?

In Nederland heeft minimaal 1% van de bevolking last van een eetbuistoornis. Het eerste dat je moet weten, is dat het woord stoornis niet voor niets in het woord staat. Een stoornis wil zeggen dat er sprake is van een beperking in iemands leven. Een eetbuistoornis wordt ook wel Binge Eating Disorder (BED) genoemd. Iemand die lijdt aan BED eet in korte tijd grote hoeveelheden voedsel. Het betekent dat je je regelmatig bijna verzwelgt in eten, zonder dat je dit compenseert met bijvoorbeeld sporten -of in ongezonde gevallen met laxeren en braken. Dit leidt bijna altijd tot overgewicht.

Bij een eetbuistoornis overheerst het gevoel van niet kunnen stoppen met eten. Je eet in rap tempo, zelfs als je geen trek hebt of vol zit, grote hoeveelheden voedsel. Het gevoel van niet weten hoe te stoppen overheerst; je móet eten. Er is sprake van een gevoel van schaamte en onzekerheid rondom de eetbuien. Daarom doet iemand er alles aan om de eetbuien in het geheim te ondernemen.

Een eetbuistoornis klinkt misschien onschuldig, maar dit is niet het geval. Een eetbuistoornis kan voor gevaarlijke situaties zorgen. Gevolgen kunnen zijn dat je last krijgt van overgewicht, waardoor je de kans vergroot op diabetes, maar ook chronische vermoeidheid, een te hoge bloeddruk, te hoog cholesterol, hart- en vaatziekten, maag- en darmproblemen, depressies, eenzaamheid, een ontregelde stofwisseling en zelfs onvruchtbaarheid zijn gevolgen van een eetbuistoornis.

Wat is het verschil?

Een eetbuistoornis is net als anorexia of boulimia een eetstoornis. Er is dus niet zo zeer een verschil tussen een eetstoornis of een eetbuistoornis, maar er is wel een reden dat een eetbuistoornis wordt onderscheiden van de andere eetstoornissen. Over welke eetstoornis je het ook hebt, de overeenkomst tussen de verschillende vormen is dat iemand last heeft van een obsessie voor eten: of dit nu juist wél of juist niet eten is. Het verschil met de bekende eetstoornissen anorexia en boulimia, is dat er bij een eetbuistoornis geen actie wordt ondernomen om de ongecontroleerde eetbuien te compenseren. Na een eetbui nemen schuld- en schaamtegevoelens het over. Je hebt het idee dat je zelf met de gevolgen van het overeten moet omgaan. Je laxeert en braakt niet om het gegeten voedsel weer kwijt te raken. Het gevolg is dat je na verloop van tijd veel kunt aankomen.

Behandeling eet(bui)stoornis

Een eetbuistoornis kan grote gevolgen hebben. Als je het vermoeden hebt dat je kampt met een eetbuistoornis, neem dit dan serieus. Een eerste stap zetten is moeilijk, maar je staat er niet alleen voor. Wij zijn gespecialiseerd in het behandelen van eetbuistoornissen. Samen met jou maken we een plan, waarin je op je lichaam leert vertrouwen en waarbij het leven weer om jou draait.

Tijd voor een nieuwe koers

We bieden ambulante en klinische behandelingen aan voor eetstoornissen. Al onze behandelingen staan in het teken van een gelijkwaardige en persoonlijke aanpak en vinden plaats op kleinschalige, huiselijke locaties.

Interessant?

Deel dit bericht

Anorexia en Boulimia, wat is het verschil?

Anorexia en boulimia, twee veel voorkomende eetstoornissen die erg op elkaar lijken. Bij beide eetstoornissen is iemand obsessief bezig met eten en is er angst om aan te komen. Maar wat is nu het verschil? Wij zetten de verschillen voor je op een rij.

Anorexia en boulimia, het verschil

Beide eetstoornissen lijken veel op elkaar, maar vertonen wel degelijk verschillen. Iemand met anorexia probeert op allerlei manieren zo min mogelijk voedsel binnen te krijgen. Niet omdat je geen honger hebt, maar omdat de angst om aan te komen nog groter is. Ook de vrees om niet nog meer af te vallen houdt je in de greep. Mensen met anorexia hebben over het algemeen een laag lichaamsgewicht en een vertekend zelfbeeld.

Iemand met boulimia wordt gedreven door angst om aan te komen. Net als bij anorexia zijn obsessieve gedachten over eten continu aanwezig. Daarentegen heeft iemand met boulimia ook structureel last van ongecontroleerde eetbuien, die vervolgens op allerlei manieren gecompenseerd moeten worden. Bijvoorbeeld door braken, laxeermiddel, vasten of overmatig sporten. Weinig eten wordt afgewisseld met ongecontroleerde eetbuien. Als je boulimia hebt verandert je gewicht vaak niet veel. Wat bij anorexia juist wel het geval is.

Symptomen van anorexia en boulimia

Symptomen anorexia

  • Altijd vind je dat je dunner moet zijn, ook al zeggen mensen dat je niet meer mag afvallen.
  • De hele dag door ben je bezig met afvallen. Je maakt jezelf wijs dat er niets aan de hand is.
  • Je verliest veel gewicht in een korte tijd.
  • Je verbergt voor anderen dat je niet eet, bijvoorbeeld door excuses te bedenken.
  • Je staat meerdere keren per dag op de weegschaal.
  • Je wilt je voedselinname zoveel mogelijk beperken en controleren.
  • Je sport en beweegt meer dan gemiddeld en vooral na het eten heb je last van bewegingsdrang.

Symptomen boulimia

  • Je bent de hele dag obsessief bezig met eten. Je wordt gedreven door angst om aan te komen, maar je hebt ook structureel last van ongecontroleerde eetbuien.
  • Je hebt het gevoel dat het onmogelijk is om een eetbui te stoppen. De drang overheerst.
  • Je gewicht verandert niet veel.
  • Tijdens een eetbui voel je je eenzaam en gedeprimeerd, maar soms ook tijdelijk rustig, getroost of minder eenzaam.
  • Na een eetbui wil je de eetbui compenseren. Vaak door middel van braken, laxeermiddel, vasten of overmatig sporten.

Behandeling van anorexia en boulimia bij Changes GGZ

Het erkennen dat je anorexia of boulimia hebt is een grote stap. Je maakt hierin een goede keuze om hulp te zoeken. Maar het vinden van de juiste zorginstelling die bij jou past kan soms moeilijk zijn.

Tijd voor een nieuwe koers

Bij Changes GGZ bieden we je een unieke behandeling waarin jouw intrinsieke motivatie om de eetstoornis aan te pakken centraal staat. Wij vinden dat duurzaam herstel écht mogelijk is. Om dit te bereiken kijken we verder dan alleen naar de symptomen. Het doel van onze behandeling is om de eetstoornis vanuit de kern te behandelen. We motiveren je tot het varen van een nieuwe koers.

Al onze behandelingen staan in het teken van een gelijkwaardige en persoonlijke aanpak en vinden plaats op kleinschalige, huiselijke locaties.

Interessant?

Deel dit bericht